Çalışma hayatımın günleri peşi sıra birbirini izlerken hiç beklenmeyen bir haber ile mutlu olduğumu saklamama gerek yok sanırım. Yıllardır kendimden bile sakladığım, düşünmekten korktuğum gerçeğimle karşı karşıya kaldım. Gecenin derin saatlerine kadar düşüncelerimle boğuştum durdum. Kimi zaman onları yendim. Kimi zamanda esaret zincirlerimi gözyaşlarıma bağlamak zorunda kaldım. İtiraf edebilmek o kadar zor ki, güzelim…
Öylesine zor ki, sırrımı saklamak… Belki bir gün anlatabilmek için tüm cesaretimi toplayacağım. Beklide eskiden olduğu gibi saklamaya devam edeceğim, sevgimi…
Ne bir bardak bira, ne de derinlemesine sigaradan alınan bir fırt nefes, duygularımı açığa çıkarmak için yeterli olmuyor. Gereken ve yeterli cesareti bir türlü vermiyorlar, bana…
Gecenin saatleri arasında bırakılışımda tüm insanlar düşünceleri ve hayalleri ile baş başa kalırlar.
31 Ağustos 1994 / Perşembe
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder